Μοναστηριακό Συγκρότημα > Παλαιά πτέρυγα κελλιών

Η βόρεια πλευρά του κεντρικού κτιριακού συγκροτήματος της μονής αποτελείται από την πτέρυγα των κελλιών του 16ου αιώνα, η οποία σήμερα δεν χρησιμοποιείται, αν και διατηρείται σε ικανοποιητική κατάσταση.

Είκοσι εννέα μικρά, λιτά και χαμηλοτάβανα κελλιά, με μοναδικά ανοίγματα μια μικρή πόρτα κι ένα μικροσκοπικό παράθυρο στο καθένα, μαρτυρούν με τον πλέον επιβλητικό τρόπο το λιτό τρόπο ζωής των λειμωνιατών μοναχών στο πέρασμα των πέντε αιώνων λειτουργίας του μοναστηριού.

Tο δάπεδο των κελλιών είναι στρωμένο με λίθινες πλάκες. Kάθε κελλί έχει δύο ή τρείς μικρές θυρίδες, στίς οποίες οι καλόγεροι τοποθετούσαν τα προσωπικά τους αντικείμενα. Σε μερικά απο αυτά σώζονται ακόμη κάποια ίχνη τοιχογραφιών. Χαρακτηριστικό της βόρειας αυτής πτέρυγας της μονής είναι τα ξύλινα χαγιάτια στον πρώτο και το δεύτερο όροφο.

Στον πρώτο όροφο της παλαιάς πτέρυγας βρίσκεται το κελλί στο οποίο μόνασε ο άγιος Ιγνάτιος. Πρόκειται για το πρώτο δυτικά κελλί της πτέρυυγας, αποτελούμενο από δύο μικρά δωμάτια, που έχουν την ίδια ακριβώς διαμόρφωση με τα κελλιά των υπολοίπων μοναχών.

Tο πρώτο απο τα δωμάτια αυτά έχει διαμορφωθεί σε παρεκκλήσιο. Πάνω από την εντοιχισμένη Aγία Tράπεζα του παρεκκλησίου βρίσκεται τοιχογραφία, χρονολογούμενη στον 16ο αιώνα, στην οποία σώζεται το δεξιό τμήμα από την παράσταση της Yπαπαντής, όπου εικονίζεται ο Συμεών και η προφήτις Άννα. Θεωρείται πιθανό ότι η παράσταση είναι τμήμα του αρχικού στρώματος των τοιχογραφιών του καθολικού (του 16ου δηλαδή αιώνα) και εντοιχίστηκε στο σημείο όπου βρίσκεται σήμερα όταν έγινε η ριζική ανακαίνιση του ναού, στα τέλη του 18ου αιώνα.

<< 1 >>